Steve Vai dikkatle takip ettiğim bir müzisyen değil. 84 albümü Flex Able aslında oldukça enteresan ve değişik tatlar içeriyordu. Ancak gerisini takip etmek için gerekli konsantrasyonu ve ilgiyi sağlayamadım. Yalnız Sex & Religion çıktığında biraz gürültü koparmıştı, onu hatırlıyorum. O albümde kulandığı solist, Devin Townsend bilhassa çok konuşulmuştu.

Sex & Religion’da mikrofonu alan Devin Townsend’in ta o yıllarda ( 1993 ) da uyuşturucu ile problemi vardı. Benim için kısa bir pasaj olarak geldi, geçti Devin ve Vai’nin birlikteliği. Aynız zamanda ilginç bir gitarist de olan bu multienstrümentalistin arada bir kendi projelerini duydum, belki de birkaç parça birşeyler dinledim kendisinden. Kah Strapping Young Lad, kah The Devin Townsend Band olarak..

Aklıma yine gelmezdi de, alkolü az, biraz fazla kaçırıp, o bardan bu bara giderken kendimizi bir anda Goth Rock müzikler çalan kulübün birinde bulunca hoparlörden gelen Vampira’nın o saçma ama aynı zamanda eğlenceli tınıları ilgimi çekti. Ertesi gün başağrım geçince oturdum Spotify’dan ve GrooveShark’dan biraz araştırma yaptım. (Bu arada konu ile çok alakalı değil ama Goth Babes çok seksi bir olay. Maalesef bunlar tarikat gibi, içlerine girmen biraz zor. Neyse…)

Uyuşturucu belası, Devin’i 3 yıl boyunca müzikten ayrı kalmasına sebep verdi. 2009 yılında geri dönüş yaptığında ise bu geçirdiği zorlu periodu 4 albüme dökecek kadar ( 60 parça ) materyal vardı elinde. Bunları 4 ayrı albüme bölüp, tek bir konsept altında çıkarmak hiç de fena bir fikir değil. Herbir albümün tarzı, sound u ayrı olacak. Ayrıca her albümde değişik grup elemanları ile çalışılacaktı.

Bu albüm serisinin ilki Ki bana oldukça ilginç geldi. Kendisi de Kanadalı olan Devin yine tamamı Vancouver lı olan müzisyenlerle yaptı bu albümü. Blues davrulcusu Duris Maxell, basist Jean Savoie, Klavyede Dave Young ve misafir şarkıcı Ché Dorval.

Bu albümden Coast ı oldukça beğendim. Albüm tüm olarak soft, ambient ama yine de dark, temiz gitar tonları ile bezeli. Diğer parçalar arasında da bir bütünlük var. İçlerinden şu çok kötü, bu çok iyi diyemem. Genelde gayet iyi dinleniliyor ama. Belli bir mood gerekli tabi. Soft, ambient dedim ama.. Yani eve hatunu çağırmışsın, spaghetti bolognese i çatal ve kaşıkla bura bura yiyorsun. Kırmızı şarap falan… O zaman arkada gitmez bunlar.. Bilemiyorum.. Gerçi olabilir de belki.

Serinin ikinci ayağı Addicted. Ki nin tam zıttı… Birbiri içine geçmiş hissi veren 10 adet oldukça enerjik parçadan oluşuyor. Bu albümde Devin mikrofonu eski Gathering elemanlarından Anneke van Giersberg ile paylaşıyor. İkisi arasında vokallerin o dinamik kullanımını Supercrash da görmek mümkün. Diğer parçalar da keza aynı şekilde. Burada Davulcu Ryan Van Poederooyen, basist Brian Wadell ve gitarcı Mark Cimino albümde Devin’e eşlik ediyor.

Yandaki player ın son iki parçasına o bahsettiğim Vampira’yı ve diğer versiyonunu da koydum. O parça Synchestra adlı albümden.

Devin’in YouTube’daki performansını izlemek de çok zevkli. problemli yıllarında içine çektiklerini tortusu beyninin gri kıvrımları arasında kalmış ve bunu cümlelerde sezmek hiç de zor değil. Şu videoda stand up gitarist konseptini yerli yerine koyuyor gayet eğlenceli bir şekilde.

Bu izleyeceğiniz videoda biraz alet edavatından bahsediyor Devin. Peavey’in desteğinin onun için önemini vesaire…

Bir de şu var. HevyDevy